Allerzielen

Ieder jaar staan in onze kerk 1 en 2 november in het teken van gedenken.  

Allereerst Allerheiligen, mensen die in de geschiedenis op bijzondere wijze een voorbeeld zijn geweest van naastenliefde en op wat voor manier dan ook zich dienstbaar hebben gemaakt aan deze wereld.

Maar meer nog spreekt voor ons 2 november Allerzielen tot de verbeelding.

Op 2 november staan we, meer nog dan anders, stil bij alle naasten die ons in de dood zijn voorgegaan.

Mensen die ons heel lief en dierbaar waren en nog steeds zijn.

Geliefden die we nog steeds missen en nog vele jaren bij ons hadden willen houden.

Ook wij hadden in onze Willibrorduskerk een hele sfeervolle viering, samen met elkaar in verbondenheid met ieder die ons voorging, in liefde nog eens de namen genoemd van hen die ons zo dierbaar waren, hardop of in de stilte van ons hart.

Na afloop van de plechtigheid gingen we samen naar ons kerkhof om daar een lichtje te brengen aan onze dierbaren die ons voorgingen.

We mogen terug kijken op een fijne avond.

Parochieavond.

Nog net voor er weer aanvullende maatregelen kwamen vanuit Den Haag, hielden we op dinsdag 9 november na twee jaar onze parochieavond.

Hoewel de opkomst niet groot was kunnen we spreken van een hele fijne, positieve avond.

We staan nog steeds achter de  beslissing om in ons kleine Vilsteren over te gaan naar twee vieringen in de maand. Wel is onze kerk dagelijks geopend en kunnen mensen naar binnen lopen voor gebed, het opsteken van een kaars, of om onze mooie kerk te bezichtigen.

We mogen nog steeds terug vallen op een mooie groep vrijwilligers.

Maar ook de teruglopende betrokkenheid bij de kerk gaat ons aan het hart.

We moeten zoeken naar nieuwe vormen van samen kerk zijn.

Hierna deed Pastoor Monninkhof  zijn verhaal vanuit het pastorale team.

De kansen en de zorgen voor de toekomst kwamen hierbij aan bod.

Ook mochten we twee vrijwilligers  in het zonnetje zetten nl. Monique Kortstee en Mannie Hendriks als dank voor hun jarenlange inzet.

Na het officiële gedeelte was er nog een prettig informeel samenzijn.

Vilsteren mocht zes jubilarissen huldigen.

Op het eind van een feestelijke viering in de Willibrorduskerk in Vilsteren kwam het  hoogtepunt van deze zondag.

Ze mochten maar liefst 6 koorleden in het zonnetje zetten.

Want naast het feest van Christus Koning vierden ze ook de gedenkdag van de H. Cecilia. De patrones van de muziek en de zang.

De eer was aan de locatieraad om deze mensen toe te spreken en te huldigen.

Wat geweldig, begon de voorzitter haar betoog dat we, nadat we al bijna twee jaar een toontje lager moesten zingen nu weer iets hebben te vieren.

Maar liefst 6 jubilarissen staan hier voor u, vijf mannen en één vrouw.  Samen staan ze voor 245 jaar zang.

Uren repeteren en dan zondags zingen in de vieringen. Latijn, Nederlands en met name Quod-libet heeft vaak ook uitstapjes naar de engelse, de duitse of zelfs de franse taal die ze mogen laten horen in concerten.

Als eerste viel de beurt aan Margret Boxebeld , alweer 25 jaar zingt zij het hoogste lied bij Quod-libet. We spreken van het hoogste lied, maar zij zingt graag een toontje lager, met haar prachtige alt-stem is zij een vaste waarde in het koor. In je dagelijks leven werkzaam je in de ouderenzorg en moet vanwege deze werkzaamheden af en toe verstek laten gaan. Maar daar is binnen het koor alle begrip voor. We hopen dat ze nog menig jaar haar stem zal laten horen.

Hierna mochten we Herman Niens in het middelpunt zetten. Maar liefst 40 jaar mag hij zich laten horen als bas. Hij is een vaste waarde en slaat bijna nooit een repetitie over. Ook voor hem zijn dit lastige tijden. Inmiddels de 80 gepasseerd word je toch voorzichtig. Ook het zingen bij de Stuwzangers geeft hem heel veel plezier en ook daar is het momenteel net een knipperlicht. Dan weer groen licht, en kunnen ze weer en dan staat alles weer op rood. We hopen dat we nog een hele tijd van de diepe bas-stem van Herman mogen genieten.

Hierna was het de beurt aan Bennie Bosch.  Ook alweer 40 jaar bij het Herenkoor. Ook  Bennie mag zich bij de bassen laten gelden, of hoort misschien een beetje in het midden. Een plek die hem goed bevalt. Bennie is breed inzetbaar, we mogen ook  een beroep op hem doen om te assisteren bij uitvaarten. Maar omdat ook het clubje bij het herenkoor kleiner wordt is hij ook daar zeer welkom.

De volgende jubilaris is Jan Koggel, helaas kan Jan om gezondheidsredenen niet meer actief deel nemen aan de repetities en de vieringen. Maar is nog steeds lid en blijft heel betrokken bij de Vilsterse gemeenschap. Jan heeft de afgelopen jaren nogal eens pech gehad, dan weer zijn stem die het opgaf, dan kreeg hij weer een andere tegenslag. Ik weten dat het zingen, het voordragen, het liefste is wat hij doet.

Gelukkig kan hij in Ommen al weer voorzichtig van zich laten horen.

Dan is de beurt aan Johan Kampman, reeds 50 jaar komt hij wekelijks naar Vilsteren en ook zijn plek is  boven op het koor. Maar ook hij moet na het bereiken van deze mijlpaal helaas de muzieknoten aan de wilgen hangen. Zijn gezondheid laat het niet meer toe om zich nog langer te laten horen op het koor. De latijnse gezangen zal hij onderhand wel kunt dromen. Het Kyrie, Gloria, het Tantum ergo en wat al niet meer zij. Ontelbare keren God lof toe gezongen. We wensen Johan toe dat hij prachtige herinneringen bewaard aan de afgelopen 50 jaar waarin hij met plezier heeft gezongen.

En dan last but not least, Bennie Meulman.

Ook hij is een halve eeuw lid van het herenkoor. Jarenlang met Gerard Bloo als dirigent en nu al weer een hele tijd met dirigent Miranda Temmink.

Het herenkoor is blij met zijn inbreng. Ook hij kent alle gezangen als je broekzak en is een hele vaste stabiele factor bij de tenoren.

Bennie maakte onlangs de opmerking opmerking waar een wil is, is een weg. De weg naar boven naar het koor heeft hij ontelbare keren genomen.

Ook hij is naast het herenkoor een groot liefhebber van zingen bij het shantykoor.

We hopen dat het corona-tij binnenkort gaat keren, dat ze weer mogen uitvaren en het schip van Arnemuiden weer zal klinken.

Bij deze ontvingen alle jubilarissen een oorkonde met bij behoorde versierselen, vergezeld van een pakketje met lekkers om thuis van te genieten.

Wij feliciteren allen van harte en wensen hen nog mooie muzikale jaren toe.

Copyright © 2016. Willibrordus Vilsteren